KΑΛΟΣΩΡΙΣΑΤΕ

KΑΛΟΣΩΡΙΣΑΤΕ
ΤΟ e mail μας : billdedidis@gmail.com ΤO blog μας EΠΙ ΠΑΝΤΟΣ ΕΠΙΣΤΗΤΟΥ

ΤΟ ΠΡΟΦΙΛ ΤΟΥ BLOGGER- WHO IS WHO

Η φωτογραφία μου
Τhessaloniki, Thessaloniki, Greece
Τίποτα στη ζωή , δεν σου χαρίζεται. Το κάθε τι , κατακτιέται με πολύ κόπο και αγώνα .
ΕΠΙ ΠΑΝΤΟΣ ΕΠΙΣΤΗΤΟΥ
ΝΟΜΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΙΔΙΟΚΤΗΤΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑΣ
ΝΟΜΟΣ 2121/1993
To ιστολόγιο ΕΠΙ ΠΑΝΤΟΣ ΕΠΙΣΤΗΤΟΥ αναδημοσιεύει τακτικά, στα πλαίσια της συνεργασίας του με άλλα ιστολόγια, αλλά και στα πλαίσια της προσπάθειάς του για την ανάδειξη του νέου μέσου, που ονομάζεται "κυβερνοχώρος" άρθρα και απόψεις άλλων bloggers. Στην περίπτωση αυτή παρατίθεται πάντοτε η πηγή και συνεπώς, το παρόν ιστολόγιο, αποποιείται κάθε νομικής ευθύνης για την ακρίβεια των γραφομένων σε άλλα ιστολόγια ή ιστοσελίδες.
Σε κάθε περίπτωση, που από αβλεψία και εκ παραδρομής, θίγεται κάποιος πολίτης ή παραβιάζονται νόμοι για τα πνευματικά δικαιώματα ή τα προσωπικά δεδομένα, δηλώνουμε ότι ούτε από πρόθεση, ούτε από δόλο μπορούν να συμβούν τα ανωτέρω και παρακαλούμε το θιγόμενο πρόσωπο, να επικοινωνεί μαζί μας στο e-mail :billdedidis@gmail.com

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΤΟΥ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ


ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

  • ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ--
  • ΑΡΘΡΑ--
  • ΕΛΛΑΔΑ--
  • ΥΦΗΛΙΟΣ--
  • ΚΟΙΝΩΝΙΑ--
  • ΠΟΛΙΤΙΚΗ--
  • ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ--
  • ΑΠΟΨΕΙΣ--
  • ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ--
  • ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ--
  • ΠΑΙΔΕΙΑ--
  • ΙΣΤΟΡΙΑ--
  • ΜΟΥΣΙΚΗ--
  • ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ--
  • ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ--
  • ΘΡΗΣΚΕΙΑ--
  • Μ.Μ.Ε--
  • ΑΝΕΚΔΟΤΑ--
  • ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑ--
  • BLOGS--
  • ΔΙΑΦΟΡΑ--
  • ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ--
  • ΥΓΕΙΑ

ΩΡΑ ΕΛΛΑΔΟΣ

Κυριακή, 29 Αυγούστου 2010

ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΟΝ ΑΕΙΜΝΗΣΤΟ ΙΔΡΥΤΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ "Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ" ΝΙΚΟ ΓΕΜΕΝΕΤΖΗ


Μπράβο σ’ όσους στάθηκαν όρθιοι, αλλά και σ΄ αυτούς που λύγισαν για την ιδέα και τον αγώνα της «ΛΑΪΚΗΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ» . Ας κρίνουν όλοι αν τελικά άξιζε τον κόπο και αν πρέπει η « ΛΑΪΚΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ» να κερδίσει τις δημοτικές εκλογές κ.τ.λ. κ.τ.λ» Νίκος Γεμενετζής «ΟΚΤΩΒΡΗΣ 1982» Αγαπημένε μας κι Αξέχαστε Νίκο …. Έλεγες πως για μερικούς ανθρώπους, δεν υπάρχει τίποτε πιο ενοχλητικό από την προσπάθεια να σκεφτούν. Ίσως και να θυμηθούν θα έλεγα συμπληρωματικά κι εγώ. Κι επειδή εδώ που μας άφησες, οι ΜΝΗΜΕΣ φάνηκαν αδύναμες και οι ΨΥΧΕΣ ΑΔΕΙΕΣ σε διαβεβαιώνω πως στην ουσία τίποτε δεν έχει αλλάξει. Κάτι γκριζομάλληδες, ψευτοκουλτουριάρηδες με διπλόκομπες γραβάτες, πάνε κι έρχονται μπροστά απ’ τη θύμησή σου, μα δεν λένε λέξη. Είναι από κείνους τους τύπους που τους μάθαινες πως ο Ρίτσος δεν ήταν ασθένεια του καπνού και της ντομάτας, και πως ο Καβάφης δεν ήταν μάρκα ποδηλάτου. Μπαίνουμε στον 21ον χειμώνα από τότε που έφυγες για το ταξίδι….Κι όλοι έμοιαζαν να είναι ίδιοι, σιωπηλοί και άχρωμοι. Μόνο σε κάποια μικρά και καπνισμένα κουτούκια στη χάση και στη φέξη ακούω το όνομα σου!! Αυτοί που το προφέρουν μου είναι άγνωστοι, ίσως είναι απ’ αυτούς που «στάθηκαν όρθιοι». Οι άλλοι κοιτούν βουβοί κι απορημένοι. Προσπαθούν μάταια να δώσουν «σάρκα και οστά» στις αναμνήσεις μα δεν τους βοηθάει η μνήμη. Μου θυμίζουν εκείνους τους ψευτοδιανοούμενους της πλάκας που κοροϊδευτικά και ειρωνικά σχολίαζαν τα αποφθέγματα σου. Έλεγες πως οι άνθρωποι χρησιμοποιούν τη σκέψη μόνο για να δικαιολογήσουν τα λάθη τους, και τα λόγια μόνο για να κρύψουν τις σκέψεις τους. Έ και λοιπόν; Oι χειμώνες παραμείναν σιωπηλοί και άχρωμοι. Κι εκείνοι οι φίλοι οι μεσήλικες του Κηπλίγη και του Νίτσε έμειναν κι αυτοί βουβοί. Κι ούτε ένα ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!!! Κι Εσύ κοιτάς από ψηλά με απορία και με ρωτάς, «Είστε ακόμη ζωντανοί;» Τι να σου πω ; Δεν ξέρω. Ίσως πολλοί από εμάς να έχουμε πεθάνει, αλλά δεν ξέρω πότε θα το μάθουμε. Και ξέρεις γιατί; Γιατί η ψυχή μας εγκατέλειψε από καιρό. Έμεινε μόνο η «χαμένη λογική».Είναι αυτή που μοιάζει με την αγνωμοσύνη και με την βλακεία. Αγνωμοσύνη που περιφέρεται στους διαδρόμους κάποιου διωρόφου και ασυγκίνητου κόσμου . Φίλε Νίκο στο δικό μας κόσμο στη μάχη κατά της αγνωμοσύνης της λήθης και της βλακείας , ακόμα και οι θεοί αγωνίζονται μάταια!! Όμως κι αν εμείς έχουμε χαθεί μείνανε οι δικές σου «ζωντανές ελπίδες». Ίσως αυτές μας ξαναδώσουν το φιλί της ζωής που όλοι μας το έχουμε ανάγκη. Φιλί κρυμμένο στα αξέχαστα σου λόγια: « Όταν είναι Χειμώνας η Άνοιξη δεν μπορεί να είναι μακριά!!.» Σ’ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ Ο ΦΙΛΟΣ ΣΟΥ ΝΙΚΟΣ ΚΡΗΤΙΚΟΣ Οι άλλοι φίλοι είναι εδώ;

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ " Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ"[Β΄ΜΕΡΟΣ]

video

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ " Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ"[Α΄ΜΕΡΟΣ]

video
Το παραπάνω VIDEO , είναι ένα σπάνιο ντοκουμέντο απo τις δραστηριότητες του ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ "Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ", όπου μπορεί κανείς να δεί τον Δήμο Κουφαλίων προτού 40 χρόνια και την πραγματική πολιτιστική δουλειά που ανέπτυξε ο αείμνηστος Πρόεδρος του ΝΙΚΟΣ ΓΕΜΕΝΕΤΖΗΣ και τα μέλη του Συλλόγου.

Δευτέρα, 23 Αυγούστου 2010

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ - ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ

Τα τελευταία δέκα χρόνια, μέσα από μια άλλη δραστηριότητα μου που έχει σχέση με ταξίδια , περιηγήσεις και ξεναγήσεις, είχα την τύχη να επισκεφθώ πάρα πολλά μέρη , τόσο στην ημεδαπή , όσο και στην αλλοδαπή, αλλά-πιστέψτε με-, η Κωνσταντινούπολη, ήταν και είναι η πόλη που με συγκινεί ιδιαίτερα.

Βέβαια, παρότι η καταγωγή των προγόνων μου, έχει να κάνει με την Ανατολική Ρωμυλία, τοπογραφικά ευρισκόμενη στη Δυτική Θράκη, ωστόσο και η Ανατολική Θράκη και γενικότερα ο τόπος όπου σήμερα βρίσκεται η Πόλη, στα στενά του Βοσπόρου, είναι ένας τόπος ευλογημένος.

Την Πόλη και την ευρύτερη περιοχή, την επισκέφθηκα , πάρα πολλές φορές, κάθε φορά όμως που βρίσκομαι, στα σοκάκια της και στις εκκλησιές της, ανακαλύπτω και κάτι εντελώς διαφορετικό και προπαντός κάτι που με κάνει να συγκλονίζομαι ιδιαίτερα.

Δεν έχω σκοπό, μέσα από «ταξιδιωτικά»βιώματα μου, να σας περιγράψω τις ομορφιές και γενικότερα το κάθε ελληνικό στοιχείο που κρύβει αυτή η Πόλη.

Μπορώ όμως ανεπιφύλακτα, να σας προτρέψω να ταξιδέψετε σε αυτή την ξεχωριστή «Βασιλεύουσα» και μόνοι σας, ψάχνοντας και ρωτώντας, να ανακαλύψετε, όλο αυτόν τον πλούτο που τόσους αιώνες τώρα, βρίσκεται εκεί όρθιος.

Και παρότι το ελληνικό στοιχείο πληθυσμιακά τα τελευταία πενήντα χρόνια, συρρικνώθηκε πάρα πολύ, όπου να στρέψεις το βλέμμα σου σε μια πόλη που η έκτασή της είναι τεράστια και ο κόσμος της ξεπερνά τα δεκαπέντε και πλέον εκατομμύρια, κάθε τι που ομορφαίνει αυτή την πόλη, αντανακλά ελληνικό πολιτισμό.

Το Φανάρι, εκεί που σήμερα δεσπόζει ο πατριαρχικός ναός του Αγίου Γεωργίου και το Πατριαρχείο, το κέντρο της Ορθοδοξίας, πιο κάτω η Παναγιά των Βλαχερνών, εκεί που το 626μ.χ. ψάλθηκε για πρώτη φορά ο Ακάθιστος ΄Υμνος, στα Νεκροταφεία στη ΒΔ πλευρά της πόλης η Ζωοδόχος Πηγή ή αλλιώς ονομαστή Παναγιά η Μπαλουκλιώτισσα , με το αγίασμα και τους τάφους των Πατριαρχών, την εκκλησιά της Αγίας Ειρήνης μέσα στο Τόπ-Καπί, όπου σήμερα είναι μουσειακός και χώρος εκθέσεων, το

κάστρο του Γεντί Κουλέ με τους επτά πύργους, το απόρθητο Φρούριο, όπως το αποκαλούσαν οι εχθροί της Βασιλεύουσας,

ο Βόσπορος με τα όμορφα ξύλινα σπίτια του, τα ονομαστά «γυαλιά»του, ο Κεράτιος Κόλπος με τα νόστιμα ψάρια του, ο Ιππόδρομος όπου και μέχρι σήμερα αντηχούν οι κραυγές των Πράσινων και των Βενετών,το ονομαστό Υδραγωγείο του Ουάλη

και τόσα άλλα, μαρτυρούν ότι για αιώνες η Πόλη, ήταν το καμάρι του Μ. Κωνσταντίνου, του Ιουστινιανού και τόσων άλλων αυτοκρατόρων, που ο καθένας τους στόλισε αυτή την πόλη με ότι πιο όμορφο, φάνταζε στον τότε κόσμο.

Επισκέπτης όμως, όχι μόνο ΄Ελληνας, αλλά και αλλοδαπός που βρέθηκε στην Πόλη και δεν είδε και δεν θαύμασε από κοντά το μεγαλείο της Αγίας Σοφίας, σίγουρα δεν είδε τίποτα.

Στον τόπο όπου σήμερα δεσπόζει αυτός ο περιώνυμος ναός, στα χρόνια της ειδωλολατρίας, ήταν χτισμένος ναός αφιερωμένος στον θεό Απόλλωνα. Πολλοί αυτοκράτορες κατά καιρούς έχτιζαν τον ναό που ήταν αφιερωμένος στην του Θεού Σοφία, πάντοτε όμως από αναπάντεχες πυρκαγιές, καταστρέφονταν ο ναός, με αποτέλεσμα, μετά την ονομαστή «στάση του Νίκα», ο Ιουστινιανός, ο τότε αυτοκράτορας του Βυζαντίου, το 532 μ.Χ.

βάζει θεμέλιο λίθο, όπου μετά από πέντε χρόνια , κτίζεται αυτό το θαύμα της αρχιτεκτονικής.

Δέκα χιλιάδες εργάτες, πάνω σε έκταση επτά στρεμμάτων, με υλικά φερμένα από όλα τα μέρη της γής,με χωρητικότητα 25.000 χιλιάδων πιστών, κτίστηκε αυτό το μεγαλείο, όπου κατά την λειτουργία του, χρειάζονταν πάνω από 600 άτομα να τον υπηρετούν, ιερείς , διάκονοι, αναγνώστες, νεωκόροι και άλλοι, με εμβαδόν που ξεπερνούσε τα 5.500 τ.μ. και με γυναικωνίτη που χωρούσε πάνω από 7.000 χιλιάδες γυναίκες πιστές, με ψηφιδωτά που όμοια τους μέχρι και σήμερα δεν υπάρχουν, τον Δεκέμβριο του 537 μ.Χ. εγκαινιάζεται από τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό, με κάθε μεγαλοπρέπεια.

Λειτούργησε ως ορθόδοξος ναός, μέχρι και την άλωση της Πόλης το 1453 μ.Χ., όπου κατόπιν μετατράπηκε σε τζαμί και από το 1935 με παρέμβαση της ΟΥΝΕΣΚΟ και του Κεμάλ Ατατούρκ, σήμερα είναι μουσείο και μάλιστα προστατευόμενο από διεθνείς Οργανισμούς

Στην Πόλη όμως πέρα από τα αξιοθέατα και τα πολλά της μνημεία, θα χαρείτε και θα απολαύσετε γεύσεις γνώριμες από τις γιαγιάδες μας και θα ηχήσουν στα αυτιά σας μουσικά ακούσματα που ακούγονται συχνά και στην Ελλάδα.

Και παρότι οι κάτοικοι της, μουσουλμάνοι στην καταγωγή, με έντονο θρησκευτικό συναίσθημα, λές και επηρεάστηκαν από το ελληνικό στοιχείο , το τωρινό και το αλλοτινό, η διαφορά τους με τους κατοικούντες στην ενδοχώρα, είναι πασιφανέστατη.

Και αυτό, μπορεί ο επισκέπτης να το αντιληφθεί καλύτερα, αν έχει την τύχη να πορευθεί στα Πριγκηπόνησσα, στην Πρίγκηπο και να πάει στον Άγιο Γεώργιο τον Κουδουνά.

Εκεί θα δεί γυναίκες Τουρκάλες να επικαλούνται την εύνοια του Αγίου, προκειμένου να τεκνοποιήσουν, με κάθε ευλάβεια.

Σίγουρα οι «χαμένες» πατρίδες σε συνθλίβουν ψυχολογικά και σε αναστατώνουν, κυρίως εάν έχεις και προσωπικά βιώματα από αυτές, από την οικογένεια σου.

Οι «ξεχασμένες» όμως πατρίδες, κάλλιστα μπορείς να τις αναβιώσεις στην μνήμη σου, αν και εφόσον έχεις την επιθυμία να τις επισκεφθείς και να χαρείς για ότι απόμεινε και θυμίζει ακόμη Ελλάδα. Γιατί αν μη τι άλλο, ταξίδι σημαίνει επένδυση, τόσο στην ψυχή σου, όσο και σε όλο σου το είναι.